In totaal zijn er drie reuen: Norbu, Sherkhan en Tashi en één teefje Tsewang naar Nederland gekomen. Eén reu, Keisho, verhuisde naar Luxemburg.
Keisho hebben wij later bij een strandwandeling leren kennen.

🔸🔸🔸 🐾 🔸🔸🔸

2️⃣ 0️⃣ 2️⃣ 1️⃣

22 mei 2021

Het was de allereerste keer dat de drie broers en hun zusje uit Rusland elkaar weer zagen in Nederland. We waren ontzettend benieuwd hoe ze op elkaar zouden reageren. Herkennen ze elkaar nog? Maar nee, er was geen spoortje van herkenning te bekennen. In plaats daarvan: meteen rennen, dollen en spelen alsof ze nooit anders hadden gedaan!

“Iedereen denkt dat ze de liefste hond ter wereld hebben en weet je? 
Ze hebben allemaal gelijk.”

9 juni 2021

Een volgende afspraak was snel gemaakt: dit keer een gezellige avondwandeling op het strand. De honden vonden het opnieuw prachtig samen. Waar Sherkhan keurig met een boogje om het water heen loopt, stapt zijn broer Norbu zonder aarzelen tot aan zijn borst de zee in. Volgens ons is hij stiekem een zeehond in vermomming!

27 augustus 2021

Op een mooie, maar winderige avond kwamen we opnieuw samen voor een heerlijke strandwandeling. Het weer deerde de honden totaal niet, met hun dikke vacht trotseren ze moeiteloos kou, wind en regen. Terwijl zij vrolijk over het zand renden, stonden wij vol bewondering te kijken naar de kitesurfers, die door de harde wind torenhoog boven het water zweefden.

Een Tibetaanse Mastiff is best gehoorzaam… maar alleen als het hem zelf uitkomt. Daarom loopt Sherkhan op het strand meestal vast aan een lange riem. Gewoon voor de zekerheid.

24 oktober 2021

Het was weer zo’n heerlijke dag met wat wind en zon, een perfecte dag om met de Tibetanen over het strand te wandelen. Vanaf het moment dat we elkaar zien en spreken vliegen de grappige verhalen over elkaars hond ons al om de oren. Na de wandeling strijken we neer bij een strandtent voor een welverdiende kop hete koffie. En natuurlijk: de volgende wandeling staat alweer gepland!

25 december 2021

De laatste strandwandeling van 2021 werd er weer eentje om in te lijsten. Dit keer liep mijn schoonvader Klaas met ons mee. Als fanatieke wandelaar die gewend is om in stevig tempo lange afstanden af te leggen, had hij zich waarschijnlijk een iets vlotter uitje voorgesteld.
Maar ja wandelen met Tibetaanse Mastiffs is een ervaring op zich. Ze lopen niet bepaald “lekker door”. Er is simpelweg te veel te zien, te ruiken en te beleven. Los lopen zit er ook niet in, want dan gaan ze gegarandeerd hun eigen plan trekken. Andere honden? Die moeten natuurlijk uitgebreid worden besnuffeld. En als die iets té dichtbij komen, worden ze met luid geblaf vriendelijk doch dringend verzocht wat afstand te houden.

Klaas besloot daarom maar flink vooruit te lopen. Uiteindelijk kwamen we hem halverwege weer tegen, wij nog onderweg naar het keerpunt, hij al op de terugweg.

Op de groepsfoto staat Keytaro, dit is de twee jaar oudere broer van Sherkhan en van zijn broers en zuster. Ook is hij de vader van onze tweede Tibetaanse Mastiff Pelchor, maar die komt pas begin 2022 in beeld.

Pagina's: 1 2 3 4 5