CynoCamp 2022
Aankomst
Op zondag 17 juli 2022 begonnen wij aan de vakantie van drie weken richting CynoCamp Terre Neuve een gezellige hondencamping in het zonnige zuiden van Frankrijk (Gard, Languedoc Roussillon). Onderweg namen we een overnachting vlak bij Beaune, in het Kyriad Prestige Beaune – Le Panorama hotel.
Pelchor kon niet wachten en sprong al snel in de auto, “wanneer gaan we nou”!?
Na een aantal jaren is het weer fijn en vertrouwd om bij CynoCamp aan te komen en wij werden hartelijk welkom geheten door Diana en Patrick. Wij hebben gîte 1 gereserveerd, dit is volgens Diana de koelste plek op CynoCamp en dat kwam goed uit, want in de regio Gard tikte het kwik op een gegeven moment de 42 graden aan!
’s Morgens staan we lekker vroeg op om met de honden richting het bos te wandelen, dan is het nog heerlijk koel. Buiten CynoCamp liggen verschillende wandelroutes. Wij kiezen vaak het pad langs de lavendelvelden. Aan het eind van dat pad komen we bij een kabbelend stroompje, en dat is meestal ons keerpunt.
De omgeving hier is echt een plaatje. Je wandelt langs uitgestrekte wijnvelden, geurige lavendelvelden en kabbelende beekjes, we genieten!
Als we terugkomen van de wandeling ontbijten we lekker op ons terrasje voor de gîte, onder de schaduw van de bomen. Pelchor dacht even dat er ook voor hem een ontbijtje klaarstond, een kleine correctie was genoeg.
Ons uitstapje naar De Bambouseraie was echt de moeite waard, leuk én leerzaam! In dit prachtige park zijn honden welkom, mits ze aangelijnd blijven. Het park beslaat zo’n 15 hectare en barst van de exotische planten, indrukwekkende bomen en meer dan 150 soorten bamboe. Je wandelt er tussen reusachtige bamboestengels, door een Japanse tuin, een Laotiaans dorp en langs de betoverende Vallei van de Draak. De bloementuin en watertuin zijn een must om te bekijken!
Ook hier trekken we weer flink wat bekijks met onze Tibetanen. Zodra we groen licht geven op de vraag “Mogen we ze aaien?”, zijn de kinderen niet meer weg te slaan.
Pelchor laat het allemaal gedwee gebeuren hij denkt dat dit gewoon bij de vakantie hoort.
We vermaken ons prima op CynoCamp. Het is heerlijk rustig op het terrein, geen rondrennende kinderen of harde muziek, alleen af en toe een blaf in de verte of het geluid van een plons in het zwembad. Rond een uur of vijf verzamelen enkele gasten zich bij de rondetafel voor een praatje, een spelletje en natuurlijk een hapje en een drankje.
Na het gezellige vijfuurtje aan de rondetafel krijgen de honden eerst hun eten. Daarna, om half acht is het onze beurt: de gasten die zich ’s ochtends hebben aangemeld voor het avondeten (oftewel: ‘wat de pot schaft’) schuiven gezellig aan bij de lange tafel. Daar staat een heerlijk driegangenmenu op ons te wachten, met liefde gekookt door Diana. Wat er precies op tafel komt, blijft tot het laatste moment een verrassing maar het is altijd smaakvol.
Aan de rivier de Cèze zochten we verkoeling. Pelchor stapte dapper met z’n pootjes het water in, terwijl Sherkhan het wel prima vond onder een boom in de schaduw, geen natte voeten voor hem! Ondertussen hielden ze de kano’s in de gaten en lieten af en toe een waarschuwende blaf horen.
Wij waren al eens eerder naar Le Pont du Gard geweest, een oud aquaduct dat later is uitgebreid tot een brug, deze indrukwekkende brug wilde wij graag nog eens bekijken, op het terrein staan ook her en der enorme olijfbomen.
Af en toe doen we onze boodschappen in Goudargues, een plaatsje dat ook wel bekendstaat als La Venice Gardoise (het Venetië van de Gard) vanwege het kanaaltje dat door het centrum loopt. Langs het water liggen gezellige terrasjes, omringd door de schaduw van twee rijen grote platanen. Een stop bij Glaces Et Délices is inmiddels traditie, daar trakteren we ons op een heerlijke ijscoupe. En zoals altijd krijgen de honden eerst hun water, daarna komt pas ons ijs.
Vertrek
Op vrijdag 5 augustus vertrokken wij weer richting Nederland met een tussenstop in het Lorraine hotel in Nancy.