Op 12 juni 2026 vertrokken we voor een heerlijke vakantie van twee weken richting Zuid-Frankrijk. Onderweg hadden we wederom een fijne overnachting gepland in Hôtel MAAS in Montigny-le-Roi. De volgende dag reden we het laatste stuk en het voelde direct weer als thuiskomen toen wij door de poort van Hondencamping CynoCamp Terre Neuve reden. Na een hartelijke begroeting van Diana en Patrick installeerden wij ons weer lekker in onze vertrouwde gîte 1.
Op de dag van aankomst werden er heerlijke broodjes kebab besteld en afgehaald om gezamenlijk te eten. Dat beviel vorig jaar zo goed dat we meteen een dubbele portie hebben besteld voor de volgende avond! Wel zo relaxed, en de benodigdheden voor het ontbijt hadden we gelukkig onderweg al in huis gehaald.
Er is dit jaar wel iets veranderd, Diana is gestopt met koken voor de gasten. Ontzettend begrijpelijk, want het was natuurlijk een hele klus om telkens voor tien man een compleet driegangenmenu te verzorgen. In plaats daarvan zijn er nu gezellige nieuwe tradities. De gasten die dat willen maken op dinsdag zelf een gerecht om dit vervolgens gezamenlijk te nuttigen, en op donderdag kan iedereen lekker gebruikmaken van de barbecue.
Toen we terugkwamen bij de gîte, was het brood al gehaald en rook het al heerlijk naar verse koffie. Na zo’n actieve ochtendwandeling smaakte het ontbijt buiten dan ook extra goed. Een perfecte, ontspannen start van de dag!
Na een goede nachtrust was het alweer vroeg dag. Wandelschoenen aan, riemen in de aanslag! Samen met een aantal medegasten en een gezellige groep honden verkenden we de adembenemende omgeving. Onze eigen Tibetaanse mastiffs Pelchor en Sherkhan, de teckels Herman en Tina, en de Newfoundlanders Joop en Archie, liepen fijn mee in de groep. Een heerlijke start van de dag en echt een moment om van te genieten.
’s Middags werd de televisie naar buiten gesleept. Formule 1 kijken is leuk, maar in het zonnetje met een koud drankje erbij is het nóg beter. ’s Avonds keken we met een paar mensen naar de allereerste wedstrijd van Oranje.
Dinsdagavond en alle gasten hadden iets lekkers klaargemaakt en onder het genot van een drankje schoven we gezellig aan bij de ronde tafel.
Wat volgde was een heerlijk bourgondische maaltijd van Franse kazen, frisse salades en een hartige tortilla tot knapperige röstirondjes en stokbrood met aioli. En alsof dat nog niet genoeg was, sloten we de avond in stijl af met een goddelijke clafoutis mét een flinke toef slagroom, het smaakte werkelijk allemaal fantastisch!
De volgende ochtenden liepen we gezellig op met de gasten van de teckels Tina en Herman. Op die kleine pootjes van ze legden die twee zomaar de dubbele afstand af, ze renden telkens enthousiast vooruit om vervolgens weer vrolijk terug te komen lopen. Bij de beek aangekomen sprongen ze als volleerde duikers het water in, terwijl Pelchor en Sherkhan ondertussen de beek zowat leegslobberden.
Sherkhan had zo zijn vaste rituelen tijdens de wandelingen. Hij had een paar specifieke plekjes uitgekozen waar hij steevast, met een tevreden blik, heerlijk in het droge gras ging liggen rollen. Het was overduidelijk dat hij daar helemaal in zijn element was.
Waarom hij nou precies dáár ging rollen en de rest van het gras straal negeerde, bleef voor ons een groot raadsel. Maar we vermoeden zomaar dat het paadjes waren waar de wilde zwijnen hun vaste doorloop hadden en dat rook in zijn hondenbrein natuurlijk véél interessanter dan gewoon droog gras.
Onderweg wandelden we langs een idyllisch klein kapelletje, dat prachtig verscholen lag tussen de bloeiende oleanders.
De volgende dag is het donderdag en staat op de avond de barbecue gepland, overdag gaan we de benodigde vlees en sausjes inslaan. Het leek ons een goed plan om voor de boodschappen eerst langs de ijssalon te gaan voor een overheerlijke ijscoupe.
Op zaterdag werden er pizza’s besteld en vers afgehaald, en de timing had deze keer niet beter gekund. Onder het eten zaten we namelijk met z’n allen klaar om gezamenlijk naar de tweede wedstrijd van Oranje te kijken. Terwijl de spanning steeg, gingen de heerlijke pizza’s er met smaak in en gelukkig de goals van het Nederlands elftal ook!
Maandag 22 juni: Frankrijk zweet, zucht en steunt. De nationale weerdienst Meteo-France heeft vandaag een historisch record gebroken door voor maar liefst 49 departementen code rood af te kondigen vanwege een extreme, aanhoudende hittegolf (canicule). Dat is bijna de helft van het land! In die code rood-zones ligt het openbare leven deels plat. Evenementen zijn afgelast, sporten is verboden en iedereen wordt dringend geadviseerd om binnen te blijven. Nog eens 40 departementen kleuren feloranje. Kortom: Frankrijk staat letterlijk in brand qua temperatuur. En hoe zit dat hier in Verfeuil?Ik krijg vanochtend meteen bezorgde appjes van het thuisfront: Zitten jullie niet in die code rood-zone?!
Gelukkig kan ik iedereen geruststellen. Verfeuil ligt in het departement de Gard (30), en als we op de weerkaart kijken, vormen wij een soort veilig, geel eilandje tussen al het rode en oranje geweld. Voor de Gard geldt op dit moment slechts code geel. Een meevaller! Code geel betekent overigens niet dat we hier een trui moeten aantrekken… het is alsnog 40 graden in de schaduw.
Waarom moeilijk doen als het samen kan? Onze dinsdagse sprokkelavond was weer een groot succes! Vanavond smullen we van pastasalade, meloen met feta, bruschetta met geitenkaas en ham, brood met aioli en kruidenboter, pigs in a blanket en een lekker gehaktprutje. Vol van het lekkere eten maar voor een Cornetto-ijsje maken we natuurlijk nog snel even plek. #iedermaaktwatlekkers #sameneten #sprokkelavond #tapasavond #gezelligheid